Aanvangen

Door 13 september 2018 Uncategorized Nog geen reacties

Aanvangen, met iets beginnen. Misschien is het wel de mooiste staat van zijn om met iets te beginnen. Om werkelijk met iets te beginnen, is het nodig dat jij een lege ruimte bent. Als we allemaal ideeën hebben over wat er gaat gebeuren dan missen we wat er daadwerkelijk is. Dus aanvangen vraagt: kan ik een open ruimte zijn om te ontvangen wat zich gaat voordoen. Een baby, die bedenkt niet ik ga maar eens aanvangen, die baby bedenkt niet eens ik sta aan het begin van mijn leven. Een baby is aan het begin van zijn of haar leven. Dus dat hele denken speelt geen rol. Als je iets begint en het denken speelt geen rol, geeft dat een enorme vrijheid en een enorme ruimte. Ik stap ergens in en ik maak geen plannen. Dat betekent ook dat ik al mijn zintuigen wagenwijd open kan zetten, mijn horen, mijn zien, mijn voelen, mijn proeven, mijn ruiken en dan niet omdat ik iets specifieks wil zien, horen, proeven of ruiken of voelen, maar het is mijn vreugde om alles open te hebben. Als het je vreugde is om alles open te hebben dan wordt ook je energielichaam, twinkelende vreugde. De hele schepping mag in iedere seconde opnieuw beginnen. Eigenlijk is ook dat wat er gebeurt. Vanuit de tijdloosheid gezien, begint het leven in iedere seconde in ieder moment helemaal opnieuw. Dat betekent ook als je op ieder moment dat je wilt aanvangen, het ook nodig is dat je sterft. Want als je alles van jezelf wilt vasthouden en dan wilt beginnen dat gaat niet, want dan ben je geen open ruimte. Dus die open ruimte betekent ook, ik laat alle ideeën over wie ik zou zijn, laat ik dat nou eens even loslaten, en kijken wat er dan gebeurt en wat ik dan ga ontdekken, als ik niet bedenk wie ik ben en dingen die ik wel zou kunnen en dingen die ik niet zou kunnen. Ik hou het open.

Dan voel je dat er iets door je heen gaat stromen. Het is de energie van het leven zelf, als jij zegt ik ben bereid om aan te vangen, ik ben bereid, ik ben klaar, dan komt er iets door jou heen wat veel groter is dan de persoon die je denkt te zijn. Dan zegt het universum, oh gaan we samen ontdekken en spelen. Dat spel heeft ook te maken met jouw onschuld. Dus je bent in absolute verwondering in zuiverheid, dus dat nieuwe is en heel kwetsbaar en heel krachtig tegelijkertijd. De kwetsbaarheid is, het beschermt zichzelf niet. Iemand die volledig gaat aanvangen die beschermt zichzelf niet. Die zegt, ik heb het nodig dat alles het doet, dat alles voelt, dat alles luistert, dat alles mee doet. Het hoofd kan zeggen, oh maar dan loop je wel het risico op …. en dan komt er allemaal risico’s wat er allemaal wel niet kan gebeuren. Een baby heeft geen weet van risico’s. Zoals het ook niet weet dat het straks groter wordt. Dat is helemaal geen issue. Die baby die is. Groeien, daar weet de baby niets van. Dat gaat gewoon vanzelf. Dus als je vanuit die staat er bent, zonder enige aannames dan is er ook een enorme kracht mee gemoeid want je houdt dus niks terug. Als je niks terug houdt, blijk je oneindig veel groter en sterker te zijn dan dat je jezelf verteld hebt. Als jij een baby ziet en je kijkt een baby aan, dan word je getroffen. En je wordt getroffen, omdat er die onschuld is, die zuiverheid, van er zit niks tussen. Ik kijk jou aan met alles van mij. En ik vind niks van je, ik vind het een feest om je aan te kijken. En die baby kijkt gewoon vol. Oh even wegkijken want dat is niet beleefd, dat doet een baby niet. Een baby kijkt gewoon vol. Maar klinkt een geluidje dan kijkt de baby daarheen, want wat gebeurt daar. Dus het is helemaal in het moment en de aanvang van iets is prachtig, je kan kijken naar een baby, je kan ook kijken naar een bloem die open gaat. Bij waterlelies zie je dat heel mooi. ‘s Ochtends zijn ze dicht en dan komt het licht op de vijver en dan gaan die bloemen open, dat is bijna een heilig moment.

Het aanvangen van iets is een heilig moment. Iets gaat open, iets komt tot bloei. Dat is wat je jezelf toewenst om tot bloei te komen. En dat kan in ieder moment. Dus aanvangen is niet zoiets van, ik begin nu aan een project, nou de aanvang is voorbij. Nee de aanvang kan zich in ieder moment opnieuw manifesteren. En dan ben ik ook heel gevoelig, want ik heb het nodig om in ieder moment af te stemmen, om te voelen wat zich voordoet. Dus ik word er een heel gevoelig wezen zonder mijn kracht te verliezen, want ik heb alles tot mijn beschikking, ik maak geen plannen. Je kan best een plan maken als je hier om 10 uur wilt zijn, natuurlijk bedenk je dan ik pak de auto of ik pak de bus of wat je nodig hebt. Maar dit gaat over je psychologische staat. Die andere is de praktische laag. Dus in mijn psyche heb ik het vermogen om schoon en helder te zijn. Meditatie is de ruimte ingaan waarin je jezelf kan aantreffen als zijnde schoon en helder en onschuldig en zonder plannen. En daarom is meditatie zo’n ontzettende voedende fijne ingang. In de lege ruimte zijn waar het bewustzijn steeds opnieuw kan aanvangen.

Leave a Reply