Het offerlam

Marokko, platteland. De markt was rommelig en levendig, vele mannen zaten achter hun waren, vele anderen keurden en kochten de waren.
Een deel van de markt bestond uit vaste bebouwing, kleine hokjes met toonbanken waarop slagers hun vlees verkochten en bewerkten. Aan grote haken achter de slager hingen hele geslachte dieren.
Bij een van de hokjes stond aan een paal een lam, een prachtig wollig veelkleurig lam, met een touw aan zijn achterpoot zat hij vast. Het lam stond daar zonder enig verzet, volkomen vredig, met een haast serene schoonheid. De laatste uren van zijn leven in even grote harmonie als de maanden daarvoor, geen opspelend pijnlichaam, geen aanspraak makend op een andere situatie dan deze die is, volledige bereidheid. Geen angst voor de dood. Te beslissen om zoiets liefdevols te beƫindigen is een grote keuze. Het offerlam als symbool voor Jezus, ik begreep het nu werkelijk.

Leave a Reply