Wat is dat eigenlijk vertrouwen? Als ik iemand vertrouw dan ervaar ik deze persoon als integer, zuiver, afgestemd, dan durf ik mij te laten zien zoals ik ben, dan durf ik naast mijn kwaliteiten ook met mijn zwakheden en onzekerheden in verbinding te zijn met deze ander. Als ik vertrouwen heb in mijzelf, dan treed ik met mijn kwaliteiten naar buiten zonder terughoudendheid. Als ik vertrouwen heb in mijzelf dan ga ik het voelen van mijn zwakheden en onzekerheden niet uit de weg, zij zullen mij brengen naar een dieper vertrouwen, want zij houden mij open, zij maken dat ik mijzelf blijf bevragen, mijn kwetsbaarheid stuurt mij naar de diepte. Zou het kunnen dat deze diepte niet persoonlijk is? Dat deze diepte uiteindelijk iets groots, iets mysterieus is, dat mij onvoorwaardelijk draagt? Wat als ik daar op vertrouw? Misschien, als dat een onvoorwaardelijk vertrouwen is, dat ik dan kan ontdekken dat dit wederkerig is, misschien dat het woord vertrouwen, dat de actie vertrouwen, dan niet meer nodig is, dat vertrouwen wegvalt in zichzelf.

Leave a Reply