Het Ongeziene

Door 4 oktober 2017 Uncategorized Nog geen reacties

Het ongeziene is dat wat je niet kan benoemen. Waar je ook niet naar kan wijzen. Dus dat zegt in ieder geval dat het gaat over datgene wat voorbij gaat aan vorm.

Het ongeziene is dat wat je niet kan zien, hoe kan je het dan waarnemen? Je kan het o.a. waarnemen door te voelen. En voelen is een erg belangrijke kwaliteit.
Vele mensen missen aarding. Eén van de consequenties van het missen van aarding is dat je niet meer goed kan voelen, want dan zit je onvoldoende in je lichaam en je lichaam geeft je de gelegenheid om te voelen. Voelen kan een poort zijn naar het ongeziene. Ook voelen kan je niet zien. Noch kan je zien of iemand voelt.
Voelen is een belangrijke geleider, contactmaker met het ongeziene.
De meest directe toegang naar het ongeziene is bewust zijn, is aanwezigheid in het ongeziene brengen en uiteindelijk het ongeziene zijn.

Het ongeziene en het ongemanifesteerde hebben met elkaar te maken. Wat je niet kan zien, is niet gemanifesteerd. Wat is een manifestatie? Een manifestatie is iets wat in de vorm komt. Iets wat in de vorm komt, heeft een begin, het komt in de vorm en een einde, de vorm lost weer op. Het makkelijkste voorbeeld is een baby. In de zwangerschap is het bezig vorm aan te nemen, dan volgen geboorte, verder groeien in de vorm, opbloeien, en weer neergaan en de stof uiteindelijk loslaten. Dus alles wat vorm is, dus ook voorwerpen, alles wat vorm is, ontstaat op een bepaald moment en houdt op een ander moment weer op. Maar het ongeziene kent geen tijd, en het ongeziene is datgene wat altijd is. Dus dat hoort bij het eeuwige en bij het oneindige. Dus het ongeziene betekent simpelweg het spirituele gebied.

Als je geen verbinding hebt met het ongeziene, lijd je vanuit geestelijk perspectief gezien, een armoedig bestaan. Hoe rijk je ook bent, hoeveel bezit je ook hebt, hoeveel familie of kennissen je ook in je omgeving hebt. Als je de verbinding niet voelt met het ongeziene, is er ook geen werkelijke voeding. Dus je kan je letterlijk vol eten, je kan allerlei sensaties innemen, gebeurtenissen, vakanties, boeken, films, theater, je kan jezelf allerlei leuke dingen geven, maar als het ongeziene niet een bewust geleefde kwaliteit is in jouw bestaan, voel je je uiteindelijk ondervoed. Eén van de symptomen van die ondervoeding kan zijn depressie, want het ongeziene geeft zingeving. Het betekent eigenlijk dat je het contact kwijt bent met de kwaliteit van het bestaan en die zit niet in de laag van de omstandigheden, die zit niet in hoe jouw vormwereld eruit ziet.
Dus het gaat over die bewustwording van het ongeziene, het ongemanifesteerde en het iedere keer daar weer mee in contact komen.

Dit is ongelooflijk fundamenteel en dan zit je in een wereld, die alsmaar roept dat het gaat over de vorm. Die alsmaar roept wat ben je aan het doen? Wat ga je nu doen? Wat is je volgende stap? Hoe zit het met je inkomen? Lekt je dak niet? Heb je een nieuwe auto?
Het vraagt veel bewustzijn om zelf iedere keer tot de realisatie te komen van hé wacht even de vormwereld daar kan ik ontzettend van genieten, die is er mede ook om van te genieten, maar het gaat over iets diepers. We zijn niet voor niets naar de vormwereld toegekomen. Maar wat de vormwereld interessant maakt, is dat de vormwereld belevendigd is.
Als je het hebt over de natuur. Waarom is de natuur in de vormwereld één van de fijnste vormexpressies om je mee te verhouden, omdat de natuur zo ontzettend zichzelf is en je in de natuur heel makkelijk in contact komt met dat ongeziene, met dat veld, met die levensenergie, die tot expressie komt in een boom, in een hond, in gras, in stenen, in whatever.
De natuur die roept je terug naar je essentie, maar ook naar het aangaan van verbinding. Als ik daarentegen helemaal in de vormwereld zit en daar mijn identificatie neer leg, dat begint al met het lichaam, waarbij ik zeg, oh deze vorm, dat ben ik, dan scheid ik mij af van jullie, want ik ben dit en jullie zijn daar ergens.

Zodra je je echter verbindt met het ongeziene dan is er geen onderscheid tussen ons. Onze expressies zijn verschillend, omdat het veld oneindig creatief is, maar het veld, de energie van het ongeziene, die is overal aanwezig. Dus als ik mij dat bewust ben, als ik daarop ben afgestemd, is alles met alles verbonden en hoef ik me ook niet eenzaam, alleen, moedeloos, of onmachtig of wat ik mezelf ook vertel, te voelen, want dat is niet aan de orde. Ik ben in dat enorme veld.

Als ik voel wat spiritualiteit is, wat het ongeziene is, wat het ongemanifesteerde is en ik verbind me dan met manifestatie – want ik ben hier natuurlijk ook om me met het gemanifesteerde te verhouden – dan kan ik het gemanifesteerde zien als een verrijking als een weg tot verdere bewustwording. En hier op aarde zijn, betekent ook dat ik wel degelijk wat moet doen om in mijn onderhoud te voorzien, om maar eens iets heel basaals te noemen. Maar het maakt een enorm verschil, als ik verbinding heb met dat ongeziene, hoe ik mij ga verhouden met deze vormwereld. En dan ga ik het ongeziene ook zien en ervaren in de anderen om mij heen. In al het gemanifesteerde om mij heen.  Dan wordt het een ontmoeting met een manifestatie, waarin ik contact maak met het ongeziene via het geziene. En dan kan ik genieten van het feit dat de vormenwereld er is.

Op het moment dat wij ons bewustzijn toestaan om meer ruimte in te nemen, wordt het heel fijn om met elkaar te communiceren, om naar elkaar te luisteren, want je wekt in elkaar het ongeziene op dat zoveel groter is dan de vorm. Je kan dan gewaar worden dat het er niet toe doet hoe wij eruit zien of wat onze achtergrond is, of wat ons verleden is, of wat onze plannen in de toekomst zijn. Maar dat je er bent en dat het veld belangrijker wordt dan de vorm, dat is interessant. Dat is ook waarom het fijn is om als een bewuste groep bij elkaar te zijn en tegelijkertijd vindt alles plaats in jouzelf. Want het gaat erover dat ieder individu voor zichzelf tot bewustwording komt en dat kan een ander niet voor je doen, dat doe je zelf. En ook dat is een paradox, want (de kleine)jij kan het niet doen. Dan moeten we eigenlijk zeggen, dan doet het zichzelf via jou. Want je persoon gaat aan de kant, zodat het bewustzijn ruimte in kan nemen. Je persoon is je identificatie met wie je denkt te zijn en dat is een gedachtestructuur. En als je die gedachtestructuur kan zien als een gedachtestructuur, maar niet als werkelijkheid dan kan er iets anders ruimte in gaan nemen.

Het ongeziene is fundamenteel. Het vertegenwoordigt oneindigheid, tijdloosheid, rust, stilte, het onbekende. Als dat het fundament is van je bestaan, ga je een volkomen ander leven leiden.

Op 17 januari is er een verdiepingsdag met dit thema. Klik hier voor meer informatie

Leave a Reply